Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

#PoustiRiot




ΠΗΓΗ: http://www.vice.com/gr/video/nea-genia-lgbt-koinotitas-ellada

Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι gay, λεσβία, trans ή bisexual στην Ελλάδα σήμερα. Η ομοφοβία κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο ακόμα και μέσα από δηλώσεις "επίσημων" προσώπων, όπως του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ ή και του δημάρχου Πειραιά Β. Μιχαλολιάκου. Το VICE κινηματογράφησε τη δράση μιας νέας ομάδας ακτιβιστών, των #PoustiRiot οι οποίοι έγιναν ευρύτερα γνωστοί πέρυσι τα Θεοφάνεια με το περίφημο "φιλί" τους στο λιμάνι του Πειραιά.

Κάμερα: Δημήτρης Μιχαλάκης, Γιώργος Μουτάφης
Μοντάζ: Γωγώ Μπεμπέλου

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Η δυναμη της συνηθειας...

Τζαι τζιαμε που βοηθω την μανα μου σε κάτι...τσουπ βαλλει μου τις ευτζιες της.
"Τζαι να σε δω με μια κοπελα καλή...!"
Εκαμα κατι δευτερολεπτα να συνηδειτοποιησω τι ειπε, ή μαλλον να επεξεργαστει ο εγκεφαλος μου το μήνυμα...
Τριαντα τόσα χρόνια ο εγκέφαλος μου τζαι ταυτια μου ελαμβαναν μόνο το "Τζαι να σε δω με ...ενα αντρα καλό". Σύρνεις ένα ψευτοχαμογελούι ή ένα "Ναι, αλίμονο!", τζαι παεις παρακάτω.

Μόλις η φράση άλλαξε υπήρξε μια στιγμη αμφιβολίας οτι κατι δεν επρόφερε σωστά.
Μια χαρα τα είπε... το μήνυμα εφτασε τελικά.
Ειπα ευχαριστώ, τζιεγέλασα.
Στιγμή ψιλοαμηχανίας που σχεδόν εγεμώσαν τα μάθθκια μου.

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

"Μάμμα είμαι γκέι...!"

Tης μανα μου ειπα της οτι ειμαι γκευ το 2014 (πιιι μανι μανι εσιει 2 χρόνια).
Η μερα που της το ειπα ηταν πολλά σημαδιακή.Εκαταγραψα την ήδη, στο μπλογκ δαμε. Εν θα ξεχασω πόοοοοοσο άγχος είχα τζαι ποοοοοοσο εκόλωνα να της το πω.
Επροσπάθησα το πολλές φορες... Έκαμνα πράκτις μόνη μου πως να αρκέψω.
Εθκιάβασα οδηγους για κάμινγκ άουτ στο ιντερνετ. Εμιλησα με φιλους.Είπαν μου τις εμπειρίες τους όσοι το εκάμαν. Εθκιαβασα ιστορίες, εκαμα ποστ (εσιει που το 2012 ??)

Ήρτεν λοιπόν η μέρα που επερίμενα. Το πρώτο κυπριακό γκει πράιντ το 2014.
Τζεινη η μέρα ήταν η μέρα που ήθελα να σταμπαρω οτι το είπα της μάνας μου.
Μια κουβεντα εν τουτο όμως. Ίνταλως της το λαλείς;


Ημουν πολλά χαρουμενη τζαι με ανεβασμενη την περηφανεια μου, την αυτοπεποιθηση εν ξερω πως να το εξηγησω ακριβως αλλα ειχα ενα μιξ ωραιων συναισθημάτων που το αισθημα του κινδυνου τζαι να παν ουλλα στραβα αφήνει σε ΣΧΕΔΟΝ αδιάφορο.

Αποφασίζω ότι η καλύτερη ατάκα είναι "Άμμα είμαι γκέι". Μικρη και περιεκτική, τσακ μπαμ μεν βασανιστω πολλα με τα "αμμα θέλω να σου πω κατι, μπλα μπλα μπλα.." τζαι να γυροφερνω τζαι να νομισει τελικα οτι προσπαθώ να της πω, πως ειμαι έγκυος.

 Παρένθεση ότι η μάνα μου εν πολλά διακριτική. Μεσα που τες κουβεντες μας εδειξε οτι εν πολλά υποστηρικτική με τους γκέι. Αν δεν παεις να της πεις για ο,τι σε απασχολει εν θα ρωτήσει που μόνη της. Εν ενθαρρυντική γενικοτερα τζαι σε ούλλες τις αποφάσεις των παιθκιών της πάντα καταλήγει "Εσυ ξέρεις καλύτερα, αν νομιζεις οτι ετσι θέλεις να κάμεις,  κάμε το!" Αν ουλλα παν σκατα εν θα σου πει  εγω ελάλουν σου τα, απλα θα στεναχωρεθει μαζι σου τζαι θα προσπαθησει να σου δώσει κουράγιο. Με τουτην την μάνα μοιαζει ευκολο να το πεις τζαι να σε αποδεκτει αλλα παντα σκεφτεσε πως οτι αφορα το παιδι της εν μπορεις να ξερεις την αντιδραση της. Τζαι δαμε κλειουμε την παρενθεση.

Εστρολιάστηκα για το πράιντ πιο νωρίς τζαι επεριμενα να παιξει τηλ να ξεκινήσω.
Είχα πολύ χρόνο τζαι ευκαιρία να πιασω την μανα μου κουβεντα τζαι να της το σπουρτίσω.
Εχαλαρωνε πανω στον καναπέ τζαι το λαπτοπ τζαι εκατσα πιο κάτω τζαι ξεκινουμε τάχα χαλαρη και αδιάφορη κουβεντα, (για το πραιντ τζαι οτι παιζει να πεσει τζαι ξύλο, αφου πρωτη φορα γινεται).
Σε καποια φαση πεφτει η κουβεντα στο συμφωνο, σε δικαιωματα τζαι αναφερνω της καποιες φιλες μου γκει , (σορρυ φιλες μου-ηταν για καλο σκοπο) τζαι οτι εννεν λογικο να μεν εχουν τα ιδια δικαιωματα που εχουν τζαι οι στρειτ.
Πρεπει να ειπα που μεσα μου 100 φορες "1,2,3....-σπούρτα το....!" Αλλα εν εφκαινε τιποτε.
Σε καποια φαση ετζιλληθηκα ποτζει ετσιλληθηκα ποδα λαλω εν παει χαβας. Πρεπει να το πω. Ακουα την καρδία μου που εφάκκαν οπως την πελλη, ενομιζα ηταν να πεταχτει εξω τζαι επιτελους πετασσω το.... "Εν τω μεταξύ άμμα..... ειμαι τζι εγω γκέι!"
Απολυτη σιωπη.
1 δευτερολεπτο...
2 δευτερολεπτα.... γυριζει θωρει με, ξαναγυρίζει στο λαπτοπ της.
3 δευτερολεπτα....
Γυριζει πάνω μου, φκαλει γυαλι, (λαλω που μεσα μου "Ωχ...!") , τζαι λαλει μου... "Σοβαρομιλας;"
Σύρνω χαμογελούι τυπου -εν ξερω τι καμνω παρακατω-,  απαντω της "Ναι!"
Ξανακαμνει μου  "Σοβαρομιλάς;"... Σκεφτουμαι θκυο φορές η ίδια ερώτηση εν το επεριμενε σιουρα.
"Ναι μάμμα, σοβαρομιλώ"...
Γυριζει ξανα πισω στο λαπτοπ της. Καταπίννω το χαμογελο μου άξιππα.
Απολυτη σιωπή.
Γυρίζει πάνω μου τζαι σκεφτουμαι να σιύψω να γλυτώσω το λαπτοπ.
Εγω, λαλει μου, θέλω να είσαι ευτυχισμένη. Να προσεχεις τζαι να εισαι ευτυχισμενη τζαι ξαναγυριζει στο λαπτοπ της.
Τι εννοει? Τουτο ήταν? Ετελιωσε? Ατς ιτ να πουμε? Αναιμακτα?
Καλα ρε μάμμα θελεις να πεις εν το σκεφτηκες ποτε για μενα? Εν σου περασε που το νου?
Οι λαλει μου τζαι συνεχιζει στο λαπτοπ.
By the way εν να παω στο πραιντ τωρά, λαλω της τζαι καπου τζιαμε εξυπνησε η κυπραια μανα.
Τι εννοεις λαλει μου, όϊ εν θα παεις. Να φαεις ξυλο? Να εσιει φασαριες τζαι να παθεις τίποτε?
Ρε μάνα μεν φοασαι. Παω για τζεινα τα δικαιωματα που ελαλουσαμε πριν λλιο. Πρεπει να παω. Παω για μενα, για τις φιλες μου,  για τα 15χρονα που φοουνται. Εν γινεται αλλιώς τουτη η δουλειά. Θελεις να σε παρω τζαι σένα?
Οι εν να μεινω αλλη φορα παμε.
Να ξερεις οτι μια μερα εν να παμε ομως, λαλω της.


Εδικαιολογησα την για το σοκ που την εβαλα να περασει. Τελικα εν ήξερε τιποτε για μενα. Ούλλη η υποστηριξη που εφκαλε για τους γκει, φιλους, συγγενεις, γνωστους τζαι αγνωστους εν ηταν γιατι ηξερε πως ημουν τζιεγω.


Επομενες μερες εν μου εξαναειπε, εν της εξαναειπα τιποτε. Αφηκα την να το χωνεψει, να το επεξεργαστει, να το καταπιει.
Μετα που μηνες ανοιξα ξανα κουβεντα να δω πως παει η χωνεψη..
Μεσα στα πολλα.....
-Θυμασαι τζεινη την φίλη μου που καποτε εμεινισκαμε τη νυχτα μαζι?
-Ναι!
-Ε, τζεινη ηταν σχεση μου!
-Θυμασαι τζαι τζεινη την αλλη πιο παλια που ηρτε 2-3 φορές?
-Ναι !
-Ε, τζαι τζεινη σχεση μου!
-Θυμασαι τζαι μιαν αλλη που με ερωτας γιατι εν ερκεται πιον τζαι ειπα σου οτι επαρεξηγηθήκαμε τζαι εν μιλουμε ? Τζαι εκαμνες παραπονα οτι ειδε σε μια φορα τζαι εν σε εσιερετησε τζαι εξιτιμασες μου την που ηρτες σπιτι?
-Ναι!
-Ε, εν που εχωρισαμε γιαυτο εν σου εμιλησε μαλλον.
-Θυμασαι τζαι την ταδε?
-Ναι! Τζαι τζεινη σχεση?
-Οι τζεινη απλα ηταν φιλη, τζαι εχαθηκαμε, τιποτε πονηρο .
Εσουζε καμποσο την κελε της. Εξεκινησαν καποια κομμαθκια του παζλ να μπαινουν στον τοπο τους.

Ειπα της πως εν της εμιλουσα τοσα χρονια για τις σχεσεις μου επειδη εννεν πως εν ηθελα. Απλα εν ηξερε τζαι εν εμπορουσα να της πω τιποτε. Ηθελα τζιεγω να της πω οτι εχωρισα ή οτι ερωτευηκα, οπως ερκουνται τα αδερφκια μου τζαι λαλουν της. Εν ηξερα ομως αν ημουν αποδεκτη. Σιγα σιγα εμαθα.

Λαλουμεν τα ουλλα. Ή εστω τα παραπανω. Σε αλλη φαση ετυχε τζαι ελαλουν της γιατι εχωρισα με την μια ή την άλλη τζαι ποσο με επληγωσε η ταδε. Εν λυτρωτικο για μας που εσιωπουσαμε τοσα χρονια. Ξεθαφκουμε σιγα σιγα τζεινα ουλλα που εκρυφκαμε τοσα χρονια λες τζαι ηταν τιποτε κακο. Αποδεικνυουμε τζιεμεις στον εαυτο μας οτι οντως η ομοφυλοφιλια εννεν τιποτε κακο, ουτε για να φοασαι, να ανησυχεις ή να νιωθεις μειονεκτικα επειδη εν σε αποδεχουνται ουλλοι.
Ειδικα αν εσιεις τζαι καλες σχεσεις με τους γονιους σου, ψοφας να τους τα λαλεις, οπως ψοφα καθε κοπελλουι να τα πει, στρειτ  ή γκει!


Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016

Tζείνες οι περιεργες στιγμες....

Τζείνες οι περιεργες στιγμες που νομιζεις ότι κάτι πάει λάθος με τις σκεψεις σου τζαι πλεον σκεφτεσαι διαφορετικά.

Τζείνες οι περιεργες στιγμες που νιώθεις πολύ ρομαντισμό, να είσαι σε μουντ "γουτσου-γουτσου", να σκεφτεσαι αν εν φάση που εν να περάσει όπως μια άλλη φορά που εξανατυχε ή εν να σου μείνει αϊπι!

Να σκεφτεσαι οτι εν τα "you name it" ρολογια σου τζαι ενημερωνουν σε οτι εν ώρα να ασχοληθεις με τον συναισθηματικο τομέα. Να σκέφτεσαι αν εν ανασφαλεια ή κανένα υποσυνείδητο περιεργο φήλινγκ. Να αναρωθκιέσε αν εν λόγω ηλικίας τζαι πιάνουν σε φοβίες τζαι σιασιάρισμα να ζήσεις τζι άλλα, ή απλά έν που τζείνες τις στιγμές που έτσι γινεται με ούλλους τους ανθρωπους, χωρίς πολλές εξηγησεις, γιατί τζαι πως.
.
Τζείνες οι στιγμές που σκέφτεσαι με ποιους υποψηφιους έρωτες εν εμπλέχτηκες τζαι αν έπρεπε να είσιες μπλεχτεί. Αν εμπλέκεσουν που θα σε εφκαλλέ τζαι αν έχασες τίποτε που τζεινα που οπως λαλουν καθε πλασμα στη ζωή σου έρκεται για κάποιο λόγο ή για να σε μάθει κάτι.

Τζείνες οι στιγμες που εν καταλάβεις αν το "άτομο" φλερταρει σε ή απλα εν πολλά φιλικό τζαι εσυ προσπαθεις να το παίξεις άνετη, γιατι εν ξέρεις καν αν το "ατομο" εν γκέι.. Τρίτοι που ακουν την κουβέντα σας, ρωτουν ξερά τζαι στεγνα τι παιζει μεταξύ σας τζαι ευχεσαι να ανοιξει η γη να σε καταπιει.

Τζείνες οι περιεργες στιγμες που ξαναθωρείς τζείνα τα "στρειτ" άτομα τζαι τελικά φατσάρουν σου γκέι τζαι εν ξέρεις αν πρέπει να δεκαθκιασεις τον εαυτό σου ή να παραδεχτεις οτι εν σου περνά το γκεϊνταριλλίκι.

Τζείνες οι στιγμες με φλερτ που απόρριψες γιατι ενομιζες οτι τα ατομα εν ήταν τζαι πολλά αξιόλογα ΄η εν ήσουν σε φλερτ μουντ για να "παίξεις" ή εφοάσουν τζαι είπες "βαρκούμαι τωρά, άλλην ώρα".

Τζείνες οι περιεργες στιγμες που σκεφτεσαι οτι με καποια άτομα πρεπει να επιμενεις λλίο παραπάνω για να τα κατακτήσεις αλλά φοάσαι μήπως τζαι ξεπερασεις την λεπτη γραμμή που σε παίρνει αυτόματα στο πρηξιό.

Τζείνες οι στιγμες που κάμνεις αναθεώρηση της ζωής σου τζαι βρίσκεις την καλή αλλα εμπορούσε να εν τζαι καλύτερη, αν επροσπαθας ή ερίσκαρες λίο παραπάνω..

Τζείνες οι στιγμές που αφιερώνεσαι στη δουλειά σου για  να έσιεις κάτι να ασχολήσε τζαι να μεν σκέφτεσαι άλλες που τζείνες τις περιεργες στιγμές.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

To risk or not to risk... Day 12

Day 12
Τυχαινει τζεινη η ευκαιρια που εγυρευκα.
Τζεινο το μικροπραμα που προσωπικα θεωρω big chance.
Πανικοβαλλουμαι...
Πρεπει να εβρω την ψυχραιμια μου επειγοντως..
Breath in, breath out. Ξανα το ιδιο. Παμε ακομα μια φορα.
Οκ καλυτερα τωρα...
Πρεπει να καμω τουτο μικρο βημα.
Οι συγκυριες εν βοηθουν.
Αποκλειεται να μου συμβαινει τουτο.  'Οι!
Νευριαζω. Πρεπει να σκεφτω ομως. Εννεν ωρα για νευρα, εν βοηθουν.
Πρεπει να το παλεψω λλιο. Εν θα αφησω καμμια συγκυρια να μου τα χαλασει ουλλα, να με απογοητευσει τζαι να παω ενα βημα πισω.
Μπαμ, μπουμ παλευκω το.
Οι συγκυριες αποχωρουν. Εσασα τα ουλλα με το ετσι θελω. Εκαμα συγκυριες δικες μου.
Ετσι με βολευκει, ετσι θελω.

Ξαναπανικοβάλλουμε επειδη  ξερω οτι ειμαι μπροστα στο big chance παλε.
Breath in, breath out.Breath in, breath out...ειμαι καλυτερα παλε.
Ατε παμε για το βημα.
Αγωνια πολλη. Ωραια αγωνια. Αγχος. Ωραιο αγχος.
Φοβος. Ωραιος φοβος. Ουλλα εν ωραια τελικα. Μαλλον εξαρτατε που ιντα μερκα τα θωρεις.
Ετοιμη; Σιγα μεν νιωσω τελειως ετοιμη. Ατε ξεκινουμε τζαι οτι γινει.

Το αγχος βουρα με που πισω. Αγχος go away, εννεν ωρα!
Παιρνω μιαν ανασα βαθκια. Νομιζω εν η τελευταια μου.
Ποδι πανω για το βημα. Τελια. Ποδι κατω. Πατουμε γερα. Πιο γερα εν εσιει.
Ανακουφιση, αλλα τιποτε εν ετελιωσε. Τωρα ξεκινουν ουλλα. ¨Η τελιωνουν.
Κρατω γερα. Ατε να προχωρησουμε.

Ενα μιτση βημα εκαμα. Ηβρα μπροστα μου μια πορτα ορθανοικτη.
Αποκλειεται. Εννεν για μενα. Εν θα μπω. Γυροφερνω την ομως. Θα ηθελα πολλα να μπω.
Αφταινουν φωτα τζαι λαμπουθκια. Ποξω που την πορτα γραφει τονομα μου, τζαι που κατω με γραμματα που αναβοσβηνουν, "ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ!!"
Καποιος πρεπει να μου καμει πλακα.
Εννοειται πως ειμαι ηδη μεσα.
Κατι εγραφε που κατω που το "ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ!!"
Εσιασιαρα να μπω εν το θκιαβασα.
Τι να γραφει αραγες σου ?
"...στην κολαση..." ?
"...στον παραδεισο..." ?

Θα δειξει. Για την ωρα, Ω ειν' ωραια στον παραδεισο!
Επηρα θαρρος. Επομενη φορα θα καμω ενα λλιο πιο μεγαλο βημα. Παιρνει με αραγε οξα εν να εν σφουγγαρισμενα τζαι θα πεσω κατω?
Υπομονη να δουμε...